Voorbijgewaaid geluk

 

Wanneer Theodor te horen krijgt dat zijn

dochter zwanger is, buitelen de vragen over

hem heen. Ben je oud als je opa wordt? Wat

zou je je kleinkind willen meegeven: wat is

de essentie van het leven? Hoe houd je je

staande als je vrienden bij bosjes sterven?

En hoe zit het met die schaamte die de

ouderdom lijkt te vergezellen en alles

overschaduwt?

In prachtige observaties en gedachten en in geestige anekdotes vertelt hij over zijn ouders en zijn kleinkind, over jongensdromen en ouderdomskwaaltjes, en over de momenten die het leven glans geven.

Volgende live radio uitzending

21 dec. 2017 uitreiking Theodor Award 2017

OBA aan het Javaplein

17.00-18.00 uur

Hoe ik mijn moeder vermoordde

 

 

Een gesprek van kortgeleden.

Mijn moeder belt me op, en na de gebruikelijke verwijten - 'Ik zie je nooit en nooit!' 'Ik was eergisteren nog bij je, mam.' 'Ja, maar dat was maar heel even en toen had je weer geld nodig.' - vertelt ze dat ze een nieuw boek over Japanse kampen heeft. Vergis ik me, of klinkt het triomfantelijk?

'Mooi, hoe heet het?' vraag ik.

'Dat weet ik niet. Het ligt beneden bij m'n bed. Iets met De Indische vrouwenkampen of zo.'

'Je moet het ongelezen laten, ' zeg ik, anders ga je weer dromen.'

'Ja, ik heb er al niet van kunnen slapen, maar als ik het niet lees...wie leest het dan? Jullie lezen het niet...jij wilt dat soort boeken nooit lezen.'

'Nee, het interesseert me niet.'

'Nee, maar wat interesseert jou wel? Jou interesseert niets van die dingen.'

'Klopt. De oorlog is iets waar ik niet meer eerlijk over kan praten.' zeg ik.

Theodor Holman, 1999.

© 2017 Theodorholman.nl  All rights reserved.

Last update: 11/11/2017