De Theodor Award is uitgerijkt aan Martin Sommer

Theodor wint Pim Fortuyn prijs

De Pim Fortuyn Prijs, de prijs voor een persoon die voor het vrije woord strijdt en stelling neemt in het maatschappelijk debat,

is in het Haagse perscentrum Nieuwspoort uitgerijkt aan Theodor.


"Hij schrijft niet om te sarren, maar omdat het gezegd moet worden," stelde Simon Fortuyn, een broer van Pim, die samen met Joost Eerdmans, Rita Verdonk en Leonard Ornstein in de jury zit.

Naast Theodor waren schrijver Özcan Akyol, hoofdredacteur van het Nieuw Israëlitisch Weekblad Esther Voet en directeur van De Balie Youri Albrecht genomineerd.


Theodor sloot zijn dankwoord af met de woorden van Fortuyn zelf: "Laten we zeggen wat we denken en doen wat we zeggen."

 Het spook van de vrede

Een fragment


Contact


Het begon met  die advertentie bij Albert Heijn.

  Stomtoevallig keek ik er naar. Ik zocht eigenlijk een rolstoel voor mijn moeder, want ik heb liever niet dat ze zo'n ding moet lenen van één of ander kruis of zo.

  Plotseling lees ik:"Hallo, ik heet Tanja. Ik ben 31 jaar. (Dat is niet zo oud, hoor) en ik heb twee hele lieve kinderen. |Ik ben bewust gescheiden, maar daar gaat het nu niet om. Ik wil graag in kontakt komen met mensen hier uit de buurt die net als ik vrede|! willen. Mensen die samen met mij aktie willen voeren! Die met mij mee willen demonstreren op 29 oktober 1983. Mensen dus die kreatief zijn, het niet pikken wat er op de wereld gebeurt en die - ik draaide het kaartje om - en die nog geen podium hebben gevonden om hun ongenoegen kenbaar te maken.

Bel mij eens op. Tanja Paardekoper, Van Eeghenpark 41. Telefoon: 765821. Doen hoor."

  Ik heb dat gedaan.

  En ik zal uileggen waarom.

  Vrede is het hoogste goed in onze samenleving! Ik geloof dat ik dat niet verder hoef uit te leggen. Daar is echt iedereen het mee eens en wie dat niet is, is ernstig ziek.

Maar hoe is die vrede nou? Ik meen dat dát de kernvraag is, en ik denk dan dit: er is nu, op dit moment, vrede door angst omdat we elkaar bedreigen met kernwapens. En nu redeneer ik zo: als we allemaal bang zijn voor de oorlog en we bedreigen elkaar, dan worden we steeds banger. Op een gegeven moment kunnen we die spanning niet meer aan. DAN GAAN WE DIE KERNWAPENS GEBRUIKEN! 

Omdat we dan denken dat we van die ander, en dus die angst, af zijn.

Zo ongeveer.

 

  


   


1983, Theodor Holman





 


Volgende live radio uitzending

7 november

Obalive Javaplein

17.00-18.00 uur

© 2015- 2019 Theodorholman.nl  All rights reserved.

Last update: 04/01/2019