De Theodor Award is uitgerijkt aan Martin Sommer

Theodor wint Pim Fortuyn prijs

De Pim Fortuyn Prijs, de prijs voor een persoon die voor het vrije woord strijdt en stelling neemt in het maatschappelijk debat,

is in het Haagse perscentrum Nieuwspoort uitgerijkt aan Theodor.


"Hij schrijft niet om te sarren, maar omdat het gezegd moet worden," stelde Simon Fortuyn, een broer van Pim, die samen met Joost Eerdmans, Rita Verdonk en Leonard Ornstein in de jury zit.

Naast Theodor waren schrijver Özcan Akyol, hoofdredacteur van het Nieuw Israëlitisch Weekblad Esther Voet en directeur van De Balie Youri Albrecht genomineerd.


Theodor sloot zijn dankwoord af met de woorden van Fortuyn zelf: "Laten we zeggen wat we denken en doen wat we zeggen."

 Voorbijgewaaid geluk

Een fragment 

 

  Als je schrikt wanneer je wakker wordt, vermoed je dat je de dood net bent ontlopen.

   Ik zat rechtop in bed, trok mijn been op - er was aan mijn tenen getrokken. De deur zag ik bewegen - was hij ontsnapt?

"Rustig maar, pap, ik ben het..."

Mijn dochter had geprobeerd me te wekken door mijn tenen te kietelen want ik had me blootgewoeld ( ze zou later zeggen dat ze eerst mijn stinkvoeten rook en daarna pas zag ). Haar vriend, iets later binnengekomen, stond nog bij de deur en naderde schuchter mijn bed. Ik had niet gehoord dat ze mijn huis hadden betreden en mijn slaapkamer binnen waren gestapt.

   Het was negen uur in de morgen. Pas een paar uur geleden was ik naar bed gegaan. Gêne; ik had me niet helemaal uitgekleed want ik had die nacht bij Hans iets te veel gedronken. Ik had alleen m'n broek kunnen uittrekken en was op bed gevallen waar mijn voeten aanvankelijk werden verwarmd door de zachte vacht van Moor - en ik begreep waarom ze niet had geblaft: ze kende mijn dochter.

   "Wat is er aan de hand?" vroeg ik. Ik probeerde mijn bril op het nachtkastje te voelen, de vriend van mijn dochter reikte hem aan.

   "Pap..."zei mijn dochter, "kijk". Ik kreeg een negatief in mijn handen gedrukt. "Dit is een echo. Ik ben zwanger."

   Mijn bril moest ik meteen weer afzetten anders kon ik niks van dichtbij zien. Het negatief drukte ik bijna op mijn ogen. Ik herkende niets. Maar dat hoefde ook niet. "Wat leuk...gefeliciteerd..."

   We zwegen.

   "Vind je het echt leuk, pap?"
   "Natuurlijk...ik slaap misschien nog half...Ik ben blij...heel blij...Ik heb alleen geen broek aan en durf het bed niet uit..."

   Ik voel geen schaamte voor mijn dochter maar wel voor haar vriend. Die keek op zijn horloge en tikte mijn dochter aan.

   "We gaan nu naar mama, pap...Niet meteen bellen, ik wil het haar zelf vertellen." Ze pakte het negatief uit mijn handen en kuste me. "Ga nog maar even slapen...Het wordt een jongen. Dat weet ik zeker."

   "Doe je de deur dicht?"


   


2017, Theodor Holman





 


Volgende live radio uitzending

   5 september

 

Elke 3 weken presenteert Theodor  OBA Live vanuit de OBA Javaplein 2 

Tussen 17.00-18.00 uur ontvangt hij een actuele hoofdgast

© 2015- 2019 Theodorholman.nl  All rights reserved.

Last update: 04/01/2019